Psychologie nieuws

Het Ministerie van Volksgezondheid bezuinigt per 1 januari op de Geestelijke Gezondheids Zorg (GGZ). Dak- en thuislozen kunnen door de gevolgen van de bezuinigingen weer terugvallen in hun oude regelmaat, met alle gevolgen van dien.

Eenvandaag maakte een indringende reportage, maar het kabinet lijkt vooralsnog niet te willen luisteren naar deskundigen die ook waarschuwen voor meer geweldsdelicten en agressie.

GGZ Nederland weigert de inning van de eigen bijdrage voor tweedelijns ggz-zorg uit te voeren. Het is een discriminerende maatregel die grote groepen ernstig zieke mensen stigmatiseert en de drempel voor hulp onnodig hoog opwerpt. Deze mensen hebben medisch specialistische hulp nodig. Net zoals mensen met kanker of een hartkwaal, zo meent de instelling.

Tweedelijns ggz-zorg betreft cliënten met zwaardere psychische klachten zoals angsten, depressies, verslavingsproblemen, fobieën en dwanghandelingen.

Demissionair minister Klink stuurde maandag 6 september een brief aan de Tweede Kamer met als boodschap dat de eigen bijdrage voor de tweedelijns ggz alsnog doorgaat.

Eind 2009 waren bijna 84.000 mensen werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg. Naast psychiaters en psychologen werken veel agogen en verpleegkundigen in de sector; zij bezetten 43% van de arbeidsplaatsen. 55-plussers vormen 14% van het totale personeelsbestand. In de ggz gaan de komende tien jaar veel oudere medewerkers met pensioen, ruimte die moet worden opgevuld door de instroom van nieuwe medewerkers.

Deze informatie is afkomstig uit het rapport Medewerkers@ggz 2009. Een inventarisatie van personeel in de geestelijke gezondheidszorg. De rapportage schetst een beeld van de actuele stand van zaken op de arbeidsmarkt ggz. Het rapport is opgesteld vanuit het Programma Arbeidsmarkt van GGZ Nederland in samenwerking met de lidinstellingen van de branchevereniging en de medewerkers in de sector. Deze nulmeting geeft bij herhaling in de toekomst inzicht in de richting waarin de arbeidsmarkt zich ontwikkelt.

Bij suïcidale mensen is continuïteit van zorg cruciaal. Dit blijkt niet in alle regio’s goed geregeld. Het “Kwaliteitsdocument Ketenzorg bij suïcidaliteit” is een praktisch document om afspraken te maken tussen spoedeisende hulp, huisartsen, acute en consultatieve psychiatrie om de zorg voor suïcidale mensen te verbeteren.

Het Kwaliteitsdocument is deze week – samen met een nieuwe patiëntenbrochure – gestuurd naar beroepsverenigingen en organisaties in het hele land die te maken hebben met mensen met suïcidaal gedrag. Op lokaal niveau hebben vier zorgpartijen te maken met mensen die suïcide plegen of overwegen te plegen: de huisarts, de spoedeisende hulp (SEH), de acute en consultatieve psychiatrie en de reguliere GGZ.

Er zijn niet altijd goede afspraken tussen deze partijen onderling over wie wanneer verantwoordelijk is voor mensen met suïcidaal gedrag. Met name in de overdracht van de ene zorgverlener of instelling naar de andere, zitten knelpunten. Als iemand na een suïcidepoging wordt binnengebracht op de spoedeisende hulp (SEH) bijvoorbeeld, wordt deze persoon lang niet altijd gezien door de acute of consultatieve psychiatrie, terwijl dit wel zou moeten.

Of ziekenhuizen die patiënten na een suïcidepoging ontslaan zonder duidelijk vervolgafspraken over verdere (na)zorg. Door betere afspraken te maken op lokaal niveau tussen die verschillende partijen, kan de zorg aan mensen die een suïcidepoging hebben ondernomen of suïcideplannen hebben, verbeterd worden. Het Kwaliteitsdocument biedt hiervoor concrete handvatten.

Marleen Barth, voorzitter van GGZ Nederland, en Hans Wiegel, voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland, ondertekenen vandaag een akkoord voor samenwerking op het gebied van de kwaliteit van zorg. Ze hebben afspraken gemaakt over het investeren in het meten van uitkomsten en klantervaringen en het uitbouwen van een gezamenlijk instituut om dit te benchmarken. Dat meldt GGZ Nederland in een persbericht.

Instellingen binnen de geestelijke gezondheidszorg (ggz) willen de kwaliteit van de zorg verbeteren. Ze gaan op een vergelijkbare manier uitkomsten meten met Routine Outcome Monitoring (ROM). Patiënten krijgen op basis van uitkomstenmetingen een beter beeld van het beloop van hun klachten en ziekte. Aan de hand van dezelfde uitkomstmetingen kunnen hulpverleners in overleg met patiënten de zorg tijdig bijsturen. De partijen hebben afgesproken dat instellingen de begin- en eindmetingen van behandeling of begeleiding aanleveren voor een gezamenlijke benchmark op behandeleffect.

Onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam (UvA) hebben een nieuwe verklaring voor mentale stoornissen, zoals depressies, ontwikkeld. Zij vatten een mentale stoornis op als een netwerk van symptomen, in plaats van een bepaalde biologische abnormaliteit. Deze netwerkopvatting zou een verklaring kunnen bieden voor het feit dat mentale stoornissen als depressie in vrij hoge mate erfelijk zijn, maar niemand tot nu toe het ‘depressie-gen’ heeft gevonden. De bevindingen van de UvA-onderzoekers zijn deze week gepubliceerd op de website van Behavioral and Brain Sciences, meldt de universiteit in een persbericht.

Volgens de heersende opvatting doen directe relaties tussen symptomen er niet toe. Er is immers een biologische oorzaak die het ontstaan van alle symptomen verklaart. In het geval van depressie is een vaak gehoorde hypothese bijvoorbeeld dat depressiesymptomen veroorzaakt worden door serotoninetekort in het brein. In tegenstelling tot deze kijk presenteren de UvA-onderzoekers een netwerkbenadering waarin een mentale stoornis niet wordt opgevat als een biologische abnormaliteit, maar als een netwerk van symptomen die direct met elkaar verbonden zijn.

Mensen met een psychose hebben baat bij deelname aan een lotgenotengroep. Het heeft een positieve invloed op hun netwerk. Met name trouwe deelnemers voelen zich gesteund en hun kwaliteit van leven neemt toe. Dat blijkt uit onderzoek van medisch sociologe Stynke Castelein van het Universitair Medisch Centrum Groningen. Algemeen werd verondersteld dat mensen met een psychose geen behoefte zouden hebben aan onderling contact.

Deelnemers van de lotgenotengroep hadden significant minder negatieve symptomen dan de patiënten in de controlegroepen. Deelnemers hadden baat bij de bijeenkomsten wanneer zij zich herkennen in de ervaringen van anderen en hun eigen verhaal konden vertellen.

Zelfvertrouwen kun je leren, stelt Rob Vellekoop, docent en initiator van de Vlaams-Nederlandse School voor Zelfvertrouwen in het AD.

Overwegen jullie om te gaan scheiden? Willen jullie nog één serieuze poging wagen om bij elkaar te blijven? Geef je relatie een echte kans! Laat je ondersteunen door vijf trainers van de Relatie Academie. Zet de vijf stappen van De RelatieDoorbraak.

Per 1 januari 2009 start de Sorag-Academie een cursus NLP.

Lees verder: NLP-blog.